SBSC - Geschiedenis
De SBSC is vooraleer kunst. Zoals een beeldhouwer een sculptuur neerzet
en een schilder een doek achterlaat, zo neemt Chef Steef met zijn SBSC
langzaam bezit van de sociale ruimte. Met zijn stichtingswerk trekt hij
voornamelijk jongeren vanaf negen jaar tot ver in de twintig aan.
Mensen zijn niet meer blij met wat ze kunnen. Leren zelden nog een ambacht en gaan alleen maar werken om geld te verdienen." Steven
verweeft zijn eigen bevindingen met het werk van de Franse filosoof
George Bataille. Bataille stierf in 1962, maar liet een oeuvre na dat
in 2004 nog springlevend is. ,,Volgens Bataille distantieert de mens
zich van de dieren door arbeid. het kapitalisme heeft de arbeid tot
levensdoel gevormd. De hoge klasse, zij die het land regeren, gaan pas
echt leven als het al te laat is. Den Haag is vól van juist die mensen
die levensvreugde uitstellen." Tel daarbij de extreme individualisering
op die in de jaren zestig is ingezet en zich via het egoïstische 'ik'
decennium van de jaren tachtig heeft ontwikkeld tot een samenleving van
langs elkaar levende mensen, en de weg naar de SBSC legt zijn ontstaan
bloot.
Steven zijn 'drive'
werd versterkt met zijn komst naar de Koninklijke Academie voor de
Beeldende Kunsten. ,,Doordat ik hier op school kwam, werd ik met de
neus op de feiten gedrukt. Ik had hier bloeiende sociale contacten
verwacht. Studenten komen hier met een missie, kunst maken. Het is een
eiland in de stad en dus zou je denken dat de studenten samenklitten.
Maar ze zijn opgegroeid met de baby-boomer hijgend in de nek. Die zijn
na de oorlog geboren en hebben Nederland helpen opbouwen. Hebben
gevochten, zodat deze studenten konden studeren. Vervolgens zijn de
jongelingen geïndoctrineerd om individueel te zijn. We hebben dus het
gevoel dat we wel degelijk voor onszelf denken. Maar wij baseren al
onze gedachten op kennis die in het verleden is opgebouwd. Op het
momént suprème vervalt de mens toch weer in het oude stramien van
hebzucht, egoïsme en macht."
Tot
mijn grote verbazing merkte ik dat studenten op de Academie alleen met
hun eigen project bezig zijn. Er is weinig communicatie onderling over
het eigen werk. Die beweging, dat in zichzelf gekeerde, zie ik ook in
de samenleving. Ze zijn alleen bezig met zelfreflectie.. Ik zeg niet
dat het vroeger beter was. Ik constateer alleen dat de nagestreefde
individualisering niet alleen maar voordelen heeft. De mens dacht tot
in de vorige eeuw hetzelfde, er was weinig onderscheid. Nu zijn er
zoveel andersdenkenden. Dat leidt tot schaamteloze doelloosheid: 'wat
is mijn doel?' Het individu individualiseert. Door die
individualisering maak je echter deel uit van een grote meerderheid."
De
SBSC is kunst. Het is geen kunst die mooi is. Zoals bijvoorbeeld het
schilderij meisje met de parel van Johannes Vermeer. Het is ook geen
kunst die aanzet tot denken. Zoals Marcel du Champs (met pisbakken in
de gallerie)in de jaren vijftig en Maurizio Cattalan ( plakte met
ducktape een galleriehouder aan de muur)en Banksy (sjablonen over de
relatie tussen mens en omgeving). De SBSC is het antwoord op de vraag
wanneer kunst iets doet. Een belangrijke sociaal kunstenaar, die erop
uit was door zijn kunst, of door zijn defenitie van kunst, een betere
wereld te creeren was Joseph Beuys. Zijn theorie is interessant, omdat
hij vond dat iedereen een kunstenaar was, of in ieder geval dit
potentieel in zich heeft dit te zijn Beuys is de initiator van het
sociale sculptuur. De stichting is kunst die de vraag, 'kan kunst
sociaal zijn?', wil onderzoeken.
Het
is niet een kunstwerk waarmee ik de wereld wil verbeteren. Het is geen
kunstwerk voor de wereldvrede. Het is onder andere een reactie op de
stad. De faciliteiten van Den Haag sluiten niet meer aan op de mensen."
Maar zit iemand überhaupt op de SBSC te wachten? ,,We hebben het
afgelopen jaar zoveel projecten en activiteiten kunnen organiseren, dat
je daardoor ervan uit mag gaan dat mensen er blij van worden. Ik krijg
zoveel respons, we hebben nu iedere twee weken wel een activiteit." De
Stichting ter Bevordering der Sociale Contacten is een overkoepelende
stichting. Iedere subcultuur heeft een eigen naam met een hechte club
enthousiastelingen. Zo is er de Haagse Skate Unie(HSU) die alle skate
activiteiten coordineert, Sjanti dorp voor alle uitgaves en Promotia
die de wandschilderingen voor haar rekening neemt
Tijdens
de activiteiten geven vrienden workshops. Ik enthousiasmeer ze, betrek
ze erbij. Daardoor maak ik ook weinig kosten. Het doel van de SBSC is
deels al bereikt doordat wij samen als vrienden de organisatie voor
elkaar krijgen. De vriendenclub vormt de basis van de SBSC. Alles wat
georganiseerd wordt, gebeurt door de subculturen zelf. De SBSC biedt de
mogelijkheid. Jongeren komen naar de stichting toe. Omdat ik het snel
kan organiseren is de respons groot. Ze merken dat er ook echt wat
gebeurt met hun ideeën. Zo is de Haagse Skate Unie (HSU) door ons
opgericht om al onze skateboard activiteiten onder te brengen. We geven
skateboardlessen, sportdagen op middelbare scholen.en er worden
wedstrijden georganiseerd. Deze wedstrijd wordt twee keer per jaar
gehouden als de HSU cup.
Bij de laatste HSU-cup in het
Zuiderpark op 9 mei kwamen ongeveer 400 mensen. Daar waren trouwens ook
veel ouders bij. Er waren ongeveer zestig deelnemers in de categorieën
tot twaalf jaar en vanaf dertien jaar. De prijzen komen van sponsors.
Er waren vier skateboards ter beschikking gesteld voor de nummers 1
maar ook voor de persoon die tijdens de dag het meest had gelachen.
Voor de meest creatieve skater was er een boek over de creatieve
vrijetijdsbesteding van huisvrouwen." Een greep uit de sponsors:
Outlawz (winkel en leent obstakels uit voor de wedstrijden), Hardcore
Skatestore (winkel), Dreams (winkel), Sequence (designercollectief,
gaven een T-shirt als prijs en leveren extra materiaal voor de
wedstrijden. Losse buizen en een wheelie-blok) en Concrete (winkel).
Op 10 januari 2004 werd het startsein gegeven voor een bijzonder
project. Samen met het straatpastoraat en stek- stad en kerk- kwamen in
theater de Regentes daklozen, verslaafden, ex-daklozen, ex-verslaafden
en muzikanten samen. ,,We hebben met de gemeente afgesproken dat er een
pand komt waar ex-verslaafden en ex-daklozen workshops kunnen geven aan
verslaafden en daklozen. Het pand is er nog niet, er wordt nog over
onderhandeld" Dat we inmiddels een half jaar later zijn tekent het
schrille contrast tussen de snelheid waarmee Steven
zaken van de grond krijgt en de gemeente die er nu eenmaal langer over
doet. ,,Er komt in juni een nieuw 'startsein', hopelijk kan dat in het
nieuwe pand plaatsvinden."
Dat
de SBSC serieus genomen wordt bewees de komst van wethouder van
jongerenbeleid MacGillavry en burgemeester Zonnevylle van Leiderdorp op
6 mei. Toen werd een muur van 60 meter lang rond een bouwput in
Leiderdorp beschilderd door veertig kinderen. MacGillavy opende het
festijn. De gemeente had de SBSC en Sociaal Cultureel Werk Leiderdorp
gevraagd de dag te organiseren. Naast het muurschilderen was er een
breakdance battle, een lokale hip hop groep die optrad en ruimte om te
skaten.. Toch zijn het met name de skatedagen die verschillende
subculturen bij elkaar brengen. Dan lopen skaters, breakdancers,
hiphoppers,buurtbewoners en graffitispuiters samen rond.
Zaterdag
22 mei 2004 stonden we op de eerste 'blockparty' in Transvaal. Dat is
een door de gemeente en Musicon opgezet festival speciaal voor
achterstandswijken, die allemaal een keer aan bod komen
(Transvaal,Schilderswijk,Eskamp,Laak en Segbroek). Aansluitend werden
128 verschillende workshops verzord dit traject heet Blockskillz. Wij
bieden skaten en muurschilderen aan.
De Stichting ter
Bevordering der Sociale Contacten staat er niet alleen voor. Er zijn
talloze initiatieven op cultureel gebied. Dat sterkt mij in mijn
toekomstbeeld van een lichting nieuwe positieve jongeren die ik nu aan
het 'opleiden' ben. Ik verwacht dat de SBSC een rol speelt in het
opgroeien van jongeren in Den Haag. We hebben een sturende taak.
Iedereen krijgt een stukje van de stad en doet waar hij goed in is. De
SBSC biedt een oplossing. We zijn niet anti.
terug naar boven
